មុនទាត់ហ្វ្រីឃីក សូមអានការវិភាគនេះសិន
របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព គឺត្រូវគ្រប់គ្រងចំណុចប៉ះបាល់ ទិសដៅ រាងកាយ និងល្បឿនរត់ចូល មិនមែនពឹងលើកម្លាំងជើងតែមួយមុខទេ។ កីឡាករ និងអ្នកសិក្សាបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា អាចប្រើវិធីសាស្ត្រនេះសម្រាប់ហ្វ្រ...
របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព គឺត្រូវគ្រប់គ្រងចំណុចប៉ះបាល់ ទិសដៅ រាងកាយ និងល្បឿនរត់ចូល មិនមែនពឹងលើកម្លាំងជើងតែមួយមុខទេ។ កីឡាករ និងអ្នកសិក្សាបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា អាចប្រើវិធីសាស្ត្រនេះសម្រាប់ហ្វ្រីឃីកត្រង់ ឬការបញ្ជូនបាល់ពីចំហៀង ដោយយោងលើគោលការណ៍របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងការវិភាគពី កីឡដ្ឋាន ដែលគ្របដណ្តប់ការប្រកួត បច្ចេកទេសក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ សម្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦។ ចម្ងាយ ១៨–២៥ម៉ែត្រ សមស្របសម្រាប់ការទាត់បាល់កោង ខណៈមុំរត់ចូលប្រហែល ៣០–៤៥ដឺក្រេជួយបង្កើតការបង្វិល។ សូមចាប់ផ្តើមដោយហាត់ទាត់ ២០លើកក្នុងមួយវគ្គ ពិនិត្យវីដេអូ និងកែតែចំណុចមួយក្នុងមួយលើក។

ចំណុចសំខាន់៖ តើរបៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកត្រឹមត្រូវជាអ្វី?
របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកត្រឹមត្រូវ គឺការកំណត់គោលដៅជាមុន ដាក់ជើងទ្រនៅក្បែរបាល់ រក្សាក្បាលឲ្យស្ងប់ និងប៉ះបាល់ដោយផ្នែកជើងដែលសមស្រប។ សម្រាប់បាល់កោង ត្រូវប៉ះផ្នែកខាងក្រោម និងខាងចំហៀងបាល់ ដោយបន្តចលនាជើងទៅទិសគោលដៅ។ សម្រាប់បាល់លឿនត្រង់ ត្រូវប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្នែកខាងលើនៃជើង។
បញ្ហាដែលអ្នកចាប់ផ្តើមជាច្រើនធ្វើ គឺរត់ចូលលឿនពេក ហើយបោះខ្លួនទៅក្រោយនៅពេលប៉ះបាល់។ លទ្ធផលគឺបាល់ហោះខ្ពស់ ឬបាត់ទិសដៅ។ ទិន្នន័យបច្ចេកទេសពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បង្ហាញថា ការគ្រប់គ្រងលំនឹង និងចំណុចប៉ះមានសារៈសំខាន់ជាងការបង្កើនកម្លាំងទាត់ដោយគ្មានការគ្រប់គ្រង។ ឯកសារច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ក៏បញ្ជាក់ថា ហ្វ្រីឃីកត្រូវទាត់ពីចំណុចដែលកំហុសបានកើតឡើង លើកលែងតែករណីពិសេសតាមច្បាប់។
ការរៀបចំមុនទាត់
មុនទាត់ សូមសង្កេតទីតាំងជញ្ជាំង អ្នកចាំទី និងចន្លោះទំនេររយៈពេលពីរបីវិនាទី។ កុំផ្លាស់ប្តូរគោលដៅរាល់ពេលដែលឃើញអ្នកការពារផ្លាស់ទី ព្រោះវាធ្វើឲ្យចលនារត់ចូលខូច។ កីឡាករជំនាញដូចជា លីយ៉ូណែល ម៉េស៊ី និង ដេវីដ បេកខាំ តែងប្រើចង្វាក់រត់ចូលដដែលៗ ដើម្បីលាក់ចេតនា មិនមែនទាត់ដោយចៃដន្យទេ។
វាស់ចម្ងាយប្រហែល ៣–៥ជំហាន ហើយឈរឲ្យជើងទ្រនៅចម្ងាយ ១៥–២៥សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់។ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់កោងទៅខាងស្តាំ សម្រាប់អ្នកទាត់ដោយជើងស្តាំ ត្រូវប៉ះផ្នែកខាងឆ្វេងនៃបាល់ ហើយបន្តជើងឆ្លងកាត់រាងកាយ។ កុំប្រើលំនាំដូចគ្នាសម្រាប់គ្រប់ចម្ងាយ ព្រោះបាល់នៅចម្ងាយ ១៨ម៉ែត្រ និង ៣០ម៉ែត្រ ត្រូវការកម្ពស់ និងកម្លាំងខុសគ្នា។ នេះជាចំណុចដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមើលរំលង។
សម្រាប់ការសិក្សាបន្ថែម អាចមើល មគ្គុទ្ទេសក៍មូលដ្ឋានបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
តើអ្នកទាត់ហ្វ្រីឃីកឃើញអ្វីខ្លះនៅលើទីលាន?
អ្នកទាត់ហ្វ្រីឃីកត្រូវអានចម្ងាយ ប្លង់ជញ្ជាំង កម្ពស់អ្នកចាំទី ទិសខ្យល់ និងចន្លោះរវាងខ្សែការពារ មុនពេលជ្រើសរើសបច្ចេកទេស។ ជញ្ជាំងមានអ្នកលេង ៤នាក់អាចបិទមុំទាប ប៉ុន្តែវាក៏អាចបង្កើតចន្លោះជុំវិញចុងជញ្ជាំង ប្រសិនបើអ្នកចាំទីឈរផ្លាស់ប្តូរទីតាំង។ ដូច្នេះ គោលដៅដែលមើលឃើញមិនមែនតែងតែជាគោលដៅដែលមានឱកាសល្អបំផុតទេ។
អ្នកចាំទីភាគច្រើនឈរបិទផ្នែកដែលជញ្ជាំងមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ បើបាល់នៅចម្ងាយ ២០ម៉ែត្រ និងមុំទាត់នៅកណ្តាល អ្នកអាចជ្រើសរើសបាល់កោងឆ្លងជញ្ជាំង ឬបាល់លឿនចូលចន្លោះអ្នកការពារ។ ស្ថិតិការប្រកួតរបស់ [ពានរង្វាន់បាល់ទាត់ពិភពលោក](https://km.wikipedia.org/wiki/%E1%9E%96%E1%9E%B6%E1%9E%93%E1%9E%9A%E1%9E%84%E1%9F%92%E1%9E%9C%E1%9E%B6%E1%9E%93%E1%9F%8B%E1%9E%94%E1%9E%B6%E1%9E%9B%E1%9F%8B%E1%9E%91%E1%9E%B6%E1%9E%8F%E1%9F%8B%E1%9E%96%E1%9E%B7%E1%9E%97%E1%9E%96%E1%9E%9B%E1%9F%84%E1%9E%80] បង្ហាញថា ហ្វ្រីឃីកដែលមានការបង្វិលខ្លាំងមិនតែងតែមានតម្លៃជាងបាល់លឿនដែលទៅកាន់ចន្លោះទំនេរទេ។ ចំណុចសំខាន់គឺការសម្រេចចិត្តតាមស្ថានភាព មិនមែនការចម្លងស្ទីលរបស់កីឡាករល្បីឡើយ។
«កីឡាករត្រូវគោរពច្បាប់ និងលេងដោយស្មារតីកីឡា» — គោលការណ៍ទូទៅក្នុងឯកសាររបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។
បើចង់យល់ពីការអានទីតាំងការពារ សូមពិនិត្យ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងការរៀបចំជញ្ជាំងការពារ
តើបច្ចេកទេសបីយ៉ាងណាដែលសំខាន់បំផុត?
បច្ចេកទេសសំខាន់បំផុតមានបីយ៉ាង៖ ការដាក់ជើងទ្រឲ្យត្រឹមត្រូវ ចំណុចប៉ះបាល់ដែលមានគោលដៅ និងការបន្តចលនាជើងបន្ទាប់ពីទាត់។ បីចំណុចនេះកំណត់ទិសដៅ កម្ពស់ និងល្បឿនបាល់បានច្រើនជាងកម្លាំងសាច់ដុំតែមួយមុខ។ អ្នកហាត់គួរចាប់ផ្តើមពីបាល់ស្ងប់ មុនបន្ថែមសម្ពាធពេលវេលា និងជញ្ជាំងការពារ។
១. ជើងទ្រនិងលំនឹងរាងកាយ
ជើងទ្រគួរដាក់ប្រហែលមួយបាតដៃពីបាល់ ហើយម្រាមជើងបែរទៅកាន់គោលដៅចម្បង។ ជង្គង់គួរបត់បន្តិច ដើម្បីរក្សាលំនឹង ខណៈដងខ្លួនផ្អៀងទៅមុខបន្តិច ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់នៅទាប។ ប្រសិនបើរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ បាល់នឹងឡើងខ្ពស់ជាងដែលគ្រោងទុក ហើយនេះជាមូលហេតុដែលការទាត់ជាច្រើនបញ្ចប់លើរបង ឬក្រៅទីលាន។
ហាត់ដោយដាក់កោណនៅចម្ងាយ ២០ម៉ែត្រ ហើយកំណត់តំបន់គោលដៅទំហំប្រហែល ១ម៉ែត្រ។ ទាត់ ១០លើកដោយផ្តោតលើជើងទ្រ បន្ទាប់មកទាត់ ១០លើកដោយផ្តោតលើចំណុចប៉ះ។ កុំកែទាំងពីរចំណុចក្នុងពេលតែមួយ ព្រោះអ្នកនឹងមិនដឹងថាកំហុសកើតចេញពីអ្វីឡើយ។ វិធីនេះសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានប្រសិទ្ធភាព និងចំណាយតិចជាងការទិញឧបករណ៍ហាត់គ្រប់ប្រភេទ ដែលមើលទៅថ្លៃដូចជាកំពុងបើកមជ្ឈមណ្ឌលបណ្តុះបណ្តាលផ្ទាល់ខ្លួន។
២. ចំណុចប៉ះសម្រាប់បាល់កោង និងបាល់លឿន
បាល់កោងត្រូវការការប៉ះផ្នែកចំហៀង ដើម្បីបង្កើតការបង្វិលជុំវិញអ័ក្ស។ បាល់លឿនត្រង់ត្រូវប៉ះជិតកណ្តាលដោយផ្នែកខាងលើនៃជើង ហើយរក្សាកជើងឲ្យរឹង។ បាល់ដែលប៉ះទាបពេកនឹងហោះខ្ពស់ ខណៈបាល់ដែលប៉ះចំហៀងខ្លាំងពេកនឹងកោងចេញពីគោលដៅ។ កីឡាករដែលមានបទពិសោធន៍មិនស្វែងរកការបង្វិលអតិបរមារាល់លើកទេ ពួកគេស្វែងរកការបង្វិលដែលអាចព្យាករណ៍បាន។
ចម្ងាយក៏ប្តូរជម្រើសដែរ។ នៅចម្ងាយ ១៨–២២ម៉ែត្រ បាល់កោងអាចឆ្លងជញ្ជាំង និងធ្លាក់ចុះនៅក្រោយវា។ នៅចម្ងាយលើស ២៥ម៉ែត្រ បាល់អាចត្រូវការកម្លាំងបន្ថែម ឬការបញ្ជូនទៅតំបន់ដែលមិត្តរួមក្រុមរត់ចូល។ អ្នកអាចថតវីដេអូពីចំហៀង និងពីខាងក្រោយគោលដៅ ដើម្បីពិនិត្យថាបាល់ចាប់ផ្តើមកោងនៅពេលណា។ ការវិភាគពីរមុំជួយបង្ហាញកំហុសដែលភ្នែកមើលពេលកំពុងទាត់មិនឃើញ។
៣. ចង្វាក់រត់ចូល និងការបន្តចលនា
ចង្វាក់រត់ចូលគួរតែទៀងទាត់ ដោយចាប់ផ្តើមយឺត ហើយបង្កើនល្បឿនបន្តិចនៅជំហានចុងក្រោយ។ មុំរត់ចូល ៣០–៤៥ដឺក្រេជួយឲ្យអ្នកបើកត្រគាក និងបង្កើតការប៉ះចំហៀង។ បន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ ត្រូវបន្តជើងទៅទិសគោលដៅ មិនគួរបញ្ឈប់ជើងភ្លាមៗ ព្រោះវាធ្វើឲ្យល្បឿនបាល់បាត់ និងការគ្រប់គ្រងរាងកាយខូច។
ការហាត់ដែលមានប្រយោជន៍ គឺបែងចែកជា ៣វគ្គ៖ ១០លើកបាល់ស្ងប់ដោយគ្មានជញ្ជាំង, ១០លើកជាមួយជញ្ជាំងកម្ពស់ទាប, និង ១០លើកជាមួយអ្នកចាំទី។ សម្រាក ៦០–៩០វិនាទីរវាងវគ្គ ដើម្បីរក្សាគុណភាពចលនា។ ទិន្នន័យពីការហាត់គួរកត់ត្រា ដូចជា ចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ ចំនួនបាល់បុកជញ្ជាំង និងចំនួនបាល់ហោះខ្ពស់។ លេខទាំងនេះមានប្រយោជន៍ជាងការវាយតម្លៃថា “ទាត់ល្អ” ឬ “ទាត់មិនល្អ” ដែលស្តាប់ទៅដូចជាការវិភាគដោយអារម្មណ៍។
ពេលចង់សិក្សាអំពីស្ថិតិកីឡាករ អាចចូលទៅ វិធីអានស្ថិតិកីឡាករ និងទម្រង់លេង
សូមអនុវត្តបច្ចេកទេសទាំងបីតាមលំដាប់ ដើម្បីឲ្យការហាត់មានគោលដៅច្បាស់លាស់។

តើករណីពិសេស និងកំហុសលាក់ខ្លួនមានអ្វីខ្លះ?
ករណីពិសេសដែលប៉ះពាល់ដល់ហ្វ្រីឃីកមានខ្យល់ ស្មៅសើម ចម្ងាយខុសគ្នា និងការរំខានពីជញ្ជាំង។ ខ្យល់បក់ពីចំហៀងអាចបន្ថែម ឬកាត់បន្ថយការកោង ខណៈស្មៅសើមធ្វើឲ្យជើងទ្ររអិល និងបន្ថយសុវត្ថិភាព។ កំហុសដែលមើលមិនសូវឃើញ គឺអ្នកទាត់ព្យាយាមបង្កើតការកោងខ្លាំងពេក ទោះបីគោលដៅមានចន្លោះធំសម្រាប់បាល់ត្រង់ក៏ដោយ។
- ប្រសិនបើខ្យល់បក់ទៅខាងឆ្វេង សូមបន្ថយការបង្វិលទៅខាងឆ្វេងបន្តិច។
- ប្រសិនបើស្មៅសើម សូមកាត់បន្ថយមុំរត់ចូល និងរក្សាជើងទ្រឲ្យទូលាយជាងធម្មតា។
- ប្រសិនបើចម្ងាយលើស ៣០ម៉ែត្រ សូមពិចារណាបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់គ្រោះថ្នាក់ ជំនួសការបាញ់ទៅមុំឆ្ងាយ។
- ប្រសិនបើអ្នកចាំទីឈរខាងមួយ សូមកុំបង្ហាញគោលដៅច្បាស់ពេកមុនសញ្ញាទាត់។
ចំណុចគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយទៀត គឺការទាត់ក្រោមជញ្ជាំង។ នៅពេលអ្នកការពារលោត បាល់ទាបអាចឆ្លងក្រោមជើងពួកគេបាន ប៉ុន្តែវាត្រូវការចំណុចប៉ះទាប និងល្បឿនសមស្រប។ វិធីនេះមិនគួរប្រើនៅគ្រប់ស្ថានភាពទេ ព្រោះអ្នកចាំទីអាចមើលឃើញបានលឿន ប្រសិនបើចន្លោះក្រោមជញ្ជាំងធំពេក។ តាមការវិភាគការប្រកួតធំៗ រួមទាំងការប្រកួតរបស់ ប្រេស៊ីល អាហ្សង់ទីន អេស្ប៉ាញ និង ម៉ិកស៊ិក ការបំភាន់ជញ្ជាំងមានតម្លៃនៅពេលវាសមនឹងទីតាំង មិនមែនដោយសារវាមើលទៅអស្ចារ្យឡើយ។
«ការសម្រេចចិត្តល្អគឺជាផ្នែកមួយនៃជំនាញបាល់ទាត់» — សេចក្តីសង្ខេបតាមគោលការណ៍បណ្តុះបណ្តាលរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ និយាយឲ្យខ្លី គឺកុំទាត់អ្វីដែលមើលទៅស្អាត ប្រសិនបើជម្រើសសាមញ្ញមានឱកាសខ្ពស់ជាង។

សម្រាប់ការរៀបចំផែនការហាត់កម្រិតខ្ពស់ សូមមើល វិធីវិភាគស្ថានភាពហ្វ្រីឃីកតាមវីដេអូ
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើគួរហាត់របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកដូចម្តេច?
គួរហាត់របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកដោយចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងជើងទ្រ បន្ទាប់មកអនុវត្តចំណុចប៉ះ និងចង្វាក់រត់ចូល មុនបន្ថែមជញ្ជាំង អ្នកចាំទី និងសម្ពាធពេលវេលា។ ចម្ងាយ ១៨–២៥ម៉ែត្រ និងមុំរត់ចូល ៣០–៤៥ដឺក្រេអាចជាចំណុចចាប់ផ្តើមល្អ ប៉ុន្តែបរិយាកាស ស្មៅ និងទីតាំងការពារត្រូវបានពិនិត្យរាល់លើក។ កីឡដ្ឋានផ្តល់មាតិកាអំពី FIFA World Cup ២០២៦ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងទិន្នន័យកីឡាករ ដើម្បីជួយអ្នកអានមើលបាល់ទាត់ដោយមានហេតុផលជាងការទាយតាមអារម្មណ៍។ កត់ត្រាលទ្ធផលហាត់ ៣០លើកក្នុងមួយវគ្គ ហើយកែបច្ចេកទេសតែមួយចំណុច នោះជាវិធីរកភាពរីកចម្រើនដែលច្បាស់ជាងការប្តូរស្ទីលរាល់ថ្ងៃ។
សូមចាប់ផ្តើមវគ្គហាត់បន្ទាប់ដោយកំណត់គោលដៅតូចមួយ និងវាស់លទ្ធផលឲ្យបានច្បាស់។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើហ្វ្រីឃីកមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ហ្វ្រីឃីកគឺជាការទាត់បាល់ដែលអាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់ឲ្យក្រុមមួយ បន្ទាប់ពីក្រុមប្រឆាំងប្រព្រឹត្តកំហុសតាមច្បាប់បាល់ទាត់។ វាអាចជាហ្វ្រីឃីកដោយផ្ទាល់ ដែលអាចស៊ុតចូលទីបានភ្លាមៗ ឬហ្វ្រីឃីកដោយប្រយោល ដែលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុនចូលទី។ ទីតាំងបាល់ និងការរក្សាចម្ងាយរបស់ជញ្ជាំងត្រូវអនុវត្តតាមច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ទាត់ហ្វ្រីឃីកជំហានណាខ្លះ?
ចម្លើយ៖ ត្រូវចាប់ផ្តើមដោយកំណត់គោលដៅ វាស់ចម្ងាយ ៣–៥ជំហាន ដាក់ជើងទ្រនៅក្បែរបាល់ ហើយប៉ះបាល់តាមប្រភេទដែលចង់បាន។ ហាត់ ២០–៣០លើកក្នុងមួយវគ្គ ដោយបែងចែកការផ្តោតលើជើងទ្រ ចំណុចប៉ះ និងការបន្តចលនា។ បន្ទាប់ពីមានភាពថេរ ទើបបន្ថែមជញ្ជាំង អ្នកចាំទី និងចម្ងាយខុសៗគ្នា។
សំណួរ៖ តើបាល់កោងខុសពីបាល់លឿនត្រង់យ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់កោងប្រើការប៉ះផ្នែកចំហៀង ដើម្បីបង្កើតការបង្វិល ខណៈបាល់លឿនត្រង់ប្រើការប៉ះជិតកណ្តាល និងកជើងរឹង។ បាល់កោងសមស្របសម្រាប់ឆ្លងជញ្ជាំងនៅចម្ងាយប្រហែល ១៨–២២ម៉ែត្រ។ បាល់លឿនត្រង់សមស្របនៅពេលមានចន្លោះទំនេរ ឬអ្នកចាំទីឈរខុសទីតាំង។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ហ្វ្រីឃីករបស់ខ្ញុំហោះខ្ពស់ជាងគោលដៅ?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ ឬចំណុចប៉ះស្ថិតនៅផ្នែកខាងក្រោមបាល់ពេក។ សូមដាក់ជើងទ្រឲ្យជិតបាល់ បត់ជង្គង់បន្តិច និងរក្សាទ្រូងទៅមុខនៅពេលប៉ះ។ ថតវីដេអូពីចំហៀង ៥–១០លើក ដើម្បីពិនិត្យថាក្បាល និងដងខ្លួនផ្លាស់ទីយ៉ាងដូចម្តេច។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃប៉ុន្មានសម្រាប់ហាត់ហ្វ្រីឃីក?
ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់មានឧបករណ៍ថ្លៃទេ ព្រោះបាល់ល្អ កោណពីរបី និងទូរសព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការចាប់ផ្តើម។ ការហាត់អាចរៀបចំជា ៣០លើកក្នុងមួយវគ្គ ហើយវាស់ចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ។ ប្រសិនបើប្រើជញ្ជាំងហ្វឹកហាត់ ឬអ្នកចាំទី សូមផ្តោតលើសុវត្ថិភាព និងកុំហាត់លើទីលានសើមពេក។
សំណួរ៖ តើគួរទាត់ហ្វ្រីឃីកក្រោមជញ្ជាំងនៅពេលណា?
ចម្លើយ៖ គួរប្រើការទាត់ក្រោមជញ្ជាំងនៅពេលអ្នកការពារមានទំនោរលោត ហើយមានចន្លោះក្រោមជើងដែលអាចមើលឃើញបាន។ វាមានប្រសិទ្ធភាពជាងនៅចម្ងាយខ្លី និងពេលអ្នកចាំទីត្រូវការពេលប្តូរទិស។ ប៉ុន្តែត្រូវប៉ះបាល់ឲ្យទាប និងលឿន ព្រោះបាល់យឺតអាចត្រូវអ្នកចាំទីចាប់បានងាយ។
សំណួរ៖ តើអាចប្រើរបៀបទាត់ហ្វ្រីឃីកនេះក្នុងការប្រកួតពិតបានទេ?
ចម្លើយ៖ អាចប្រើបាន ប្រសិនបើអ្នកហាត់ជាមួយសម្ពាធ និងយល់ពីច្បាប់ទីតាំងបាល់ មុនពេលចូលប្រកួត។ សូមកំណត់ជម្រើសពីរ ឬបី ដូចជា បាល់កោង បាល់ត្រង់ និងការបញ្ជូនទៅមិត្តរួមក្រុម ដើម្បីកុំឲ្យអ្នកការពារអានបានងាយ។ ក្នុងការប្រកួតពិត ការសម្រេចចិត្តសុវត្ថិភាព និងការទំនាក់ទំនងជាមួយមិត្តរួមក្រុមមានតម្លៃមិនចាញ់បច្ចេកទេសទាត់ឡើយ។
អានការវិភាគបន្ថែមនៅ មូលដ្ឋានបាល់ទាត់ពិភពលោក និងការទស្សន៍ទាយការប្រកួត មុនពេលរៀបចំផែនការហាត់បន្ទាប់។
អរគុណអ្នកសម្រាប់ការអាន ។
កីឡដ្ឋាន
ការបកប្រែសេចក្តីជាប់គាំង · ក្តារពិនិត្យកម្រិតខ្ពស់