រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
ត្រឡប់ទៅក្តារពិនិត្យ
Featured មគ្គុទ្ទេសក្រាហ្គូសាស្ត្រ

ហាត់បាល់ទាត់ម្នាក់ឯង ប្រឈមនឹង ហាត់ជាក្រុម៖ ប្រសិទ្ធភាព

វិធីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត គឺការរួមបញ្ចូលការហាត់ម្នាក់ឯង ការហាត់ជាក្រុម និងការវិភាគការលេងជាប្រចាំ។ កីឡាករដំបូងគួរផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូន ការបាញ់ និងការផ្លាស់ទី ខណៈកីឡាករកម...

November 16, 2026
5 min read
ហាត់បាល់ទាត់ម្នាក់ឯង ប្រឈមនឹង ហាត់ជាក្រុម៖ ប្រសិទ្ធភាព

វិធីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត គឺការរួមបញ្ចូលការហាត់ម្នាក់ឯង ការហាត់ជាក្រុម និងការវិភាគការលេងជាប្រចាំ។ កីឡាករដំបូងគួរផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូន ការបាញ់ និងការផ្លាស់ទី ខណៈកីឡាករកម្រិតខ្ពស់ត្រូវបន្ថែមល្បឿន ការសម្រេចចិត្ត និងយុទ្ធសាស្ត្រ។ ផែនការរយៈពេល៣០ថ្ងៃអាចបែងចែកជាវគ្គហាត់៥ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយវគ្គមានរយៈពេល៤៥–៧៥នាទី និងសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់១ថ្ងៃ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងសមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡា សុទ្ធតែសង្កត់ធ្ងន់លើការហាត់ជាបន្តបន្ទាប់ ជាជាងការហាត់ធ្ងន់ម្តងម្កាល។ ការកត់ត្រាចំនួនការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ពេលវេលារត់ និងកំហុសក្នុងការប្រកួត នឹងបង្ហាញថាជំនាញកំពុងកើនឡើងឬអត់។ ចំណុចចាប់ផ្តើមល្អបំផុត គឺកំណត់គោលដៅ៣យ៉ាង និងវាស់លទ្ធផលរៀងរាល់៧ថ្ងៃ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

កីឡាករវ័យក្មេងហាត់បញ្ជាបាល់លើទីលានបាល់ទាត់ពេលព្រឹក មានពន្លឺថ្ងៃទន់ និងបរិយាកាសផ្តោតអារម្មណ៍

បើអ្នកចង់ពង្រឹងបច្ចេកទេសមូលដ្ឋាន៖ ហាត់ការប៉ះបាល់ឱ្យច្រើន

វិធីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់មូលដ្ឋាន គឺបង្កើនចំនួនការប៉ះបាល់ប្រកបដោយគោលដៅ មិនមែនគ្រាន់តែរត់ជុំទីលានទេ។ ក្នុងមួយសប្តាហ៍ គួរហាត់ការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូនជើងឆ្វេង ជើងស្តាំ ការបង្វិលខ្លួន និងការបាញ់យ៉ាងតិច៥ដង។ កីឡាករដែលមានបាល់នៅជិតជើង អាចសម្រេចចិត្តបានលឿនជាងនៅពេលប្រកួត។

ការហាត់ម្នាក់ឯងមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្លាំង ព្រោះអាចកែចំណុចខ្សោយដោយមិនចាំបាច់រង់ចាំមិត្តរួមក្រុម។ ប៉ុន្តែការហាត់គ្មានរង្វាស់ គឺជាវិធីចំណាយពេលថ្លៃដោយមិនទទួលបានផលតម្លៃល្អទេ។ ប្រើកោណ ឬដបទឹកចំនួន៦ ដាក់ចន្លោះ១–២ម៉ែត្រ ហើយធ្វើលំហាត់ប៉ះបាល់ជាបន្ទាត់ ស្លាឡុំ និងប្តូរទិស។ ចាប់ផ្តើមដោយល្បឿនមធ្យម រួចបន្ថែមល្បឿននៅពេលការប៉ះបាល់ត្រឹមត្រូវយ៉ាងតិច៨ក្នុង១០លើក។ មគ្គុទ្ទេសក៍ វិធីហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម អាចជួយរៀបចំលំហាត់ឱ្យសមនឹងកម្រិតជំនាញ។

លំហាត់សំខាន់ៗគួររួមមាន៖

  1. បញ្ជូនបាល់ទៅជញ្ជាំងចំនួន១០០លើក ដោយប្តូរជើងរៀងរាល់២០លើក។
  2. ទទួលបាល់ដោយជើងខាងក្នុង បង្វិលខ្លួន ហើយបញ្ជូនត្រឡប់ក្នុងរយៈពេល២វិនាទី។
  3. ដឹកបាល់ឆ្លងកាត់កោណ៦គ្រាប់ ចំនួន៥ជុំ ដោយរក្សាបាល់នៅចម្ងាយមិនលើសកន្លះម៉ែត្រពីជើង។
  4. បាញ់ទៅជ្រុងគោលដៅចំនួន២០លើក ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលតំបន់ដែលកំណត់។

ចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលង គឺការប្រើជើងមិនសូវស្ទាត់។ ប្រសិនបើជើងស្តាំធ្វើការងារជាង៨០ភាគរយនៃការហាត់ នោះការសម្រេចចិត្តនៅពេលត្រូវប្តូរទិសនឹងយឺត។ ដូច្នេះ ចែកពេលវេលាហាត់ឱ្យស្មើគ្នា ឬឱ្យជើងខ្សោយបានច្រើនជាងប្រហែល១០នាទីក្នុងមួយវគ្គ។ នេះជាចំណេញជាក់ស្តែង មិនមែនល្បិចបែបពាណិជ្ជកម្មដែលលក់ស្បែកជើងថ្លៃហើយសន្យាថានឹងក្លាយជាកីឡាករល្អភ្លាមៗទេ។

បើអ្នកចង់លេងឆ្លាតជាងមុន៖ អភិវឌ្ឍការយល់ដឹងក្នុងការប្រកួត

តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីបង្កើនការយល់ដឹងក្នុងការប្រកួត? ចម្លើយគឺត្រូវហាត់ការមើលជុំវិញខ្លួន ការស្គាល់ទីតាំងមិត្តរួមក្រុម និងការសម្រេចចិត្តមុនទទួលបាល់។ មុនបាល់មកដល់ គួរមើលស្មាឆ្វេង ស្មាស្តាំ និងតំបន់ខាងមុខយ៉ាងហោចណាស់ម្តង។ អ្នកលេងខ្សែបម្រើគួរហាត់បង្វិលខ្លួន៤៥–៩០ដឺក្រេ ដើម្បីបញ្ជូនបាល់ទៅមុខបានលឿន។

ការយល់ដឹងមិនអាចកើតឡើងពីការហាត់ជាមួយកោណតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ត្រូវបញ្ចូលលំហាត់ដែលមានសម្ពាធ ដូចជាការលេង៣ទល់នឹង១ ឬ៤ទល់នឹង២ នៅក្នុងតំបន់តូច។ លំហាត់បែបនេះបង្ខំឱ្យអ្នកសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេល១–២វិនាទី ហើយរៀនប្រើការបញ្ជូនខ្លីដើម្បីរក្សាការកាន់កាប់បាល់។ ការសិក្សាការប្រកួតរបស់ក្រុម អាហ្សង់ទីន បារាំង និងអេស្ប៉ាញ ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ពិភពលោក បង្ហាញថា ក្រុមខ្លាំងមិនពឹងផ្អែកលើការដឹកបាល់ម្នាក់ឯងជានិច្ចទេ ប៉ុន្តែប្រើចលនាគ្មានបាល់ និងការបញ្ជូនចូលចន្លោះ។

យុទ្ធសាស្ត្រដែលគួរអនុវត្តមានដូចខាងក្រោម៖

  • មុនទទួលបាល់ ត្រូវពិនិត្យទីតាំងគូប្រកួតយ៉ាងតិចមួយដង។
  • បើមានសម្ពាធពីខាងមុខ បញ្ជូនត្រឡប់ ឬប្តូរទិសជំនួសឱ្យបង្ខំដឹកបាល់។
  • បើមិត្តរួមក្រុមទាញគូប្រកួតចេញពីទីតាំង សូមរត់ចូលចន្លោះដែលទំនេរ។
  • បន្ទាប់ពីបញ្ជូនបាល់ ត្រូវផ្លាស់ទីភ្លាមៗ មិនឈរមើលបាល់។
  • កំណត់ពាក្យសាមញ្ញសម្រាប់ទំនាក់ទំនង ដូចជា “បង្វិល” “ត្រឡប់” និង “ពេលវេលា”។

តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការអភិវឌ្ឍកីឡាករគួររួមមានបច្ចេកទេស កាយសម្បទា ចិត្តសាស្ត្រ និងការយល់ដឹងអំពីការប្រកួត។ ដូច្នេះ កីឡាករដែលមានការប៉ះបាល់ល្អ ប៉ុន្តែមិនចេះរកទីតាំង អាចមិនមានតម្លៃខ្ពស់ក្នុងប្រព័ន្ធក្រុមទេ។ គោលដៅពិតប្រាកដគឺធ្វើឱ្យការសម្រេចចិត្តត្រឹមត្រូវកើតឡើងដោយស្វ័យប្រវត្តិ មុនពេលសាច់ដុំចាប់ផ្តើមធ្វើចលនា។

សម្រាប់អ្នកដែលចង់ភ្ជាប់បច្ចេកទេសជាមួយយុទ្ធសាស្ត្រ អាចអាន មគ្គុទ្ទេសក៍យុទ្ធសាស្ត្រក្រុមបាល់ទាត់ ដើម្បីស្វែងយល់អំពីទម្រង់៤-៣-៣ ៤-២-៣-១ និងការការពារជាតំបន់។

ចង់សិក្សាវិធីវាយតម្លៃការលេងឱ្យមានទិន្នន័យជាងមុនមែនទេ? កីឡដ្ឋាន ផ្តល់មាតិកាអំពីការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោក ការវិភាគក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ដើម្បីឱ្យអ្នកមើលការប្រកួតដោយយល់ច្បាស់ជាងមុន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ក្រុមកីឡាករបាល់ទាត់ហាត់បញ្ជូនបាល់ជាក្រុមលើទីលានតូច កំពុងសម្របសម្រួលក្រោមសម្ពាធ

បើអ្នកចង់បង្កើនល្បឿននិងកម្លាំង៖ ហាត់ឱ្យមានសុវត្ថិភាព

តើការហាត់កាយសម្បទាណាដែលជួយកីឡាករបាល់ទាត់បានច្រើនបំផុត? សម្រាប់ការប្រកួតពេញ៩០នាទី គួររួមបញ្ចូលការរត់ល្បឿនខ្លី កម្លាំងជើង ការប្រែទិស និងភាពអត់ធ្មត់។ ផែនការមូលដ្ឋានអាចមានការរត់ចម្ងាយ១០ម៉ែត្រ ចំនួន៦–៨លើក ការរត់ប្តូរល្បឿនរយៈពេល១៥–២០នាទី និងលំហាត់កម្លាំងទម្ងន់ខ្លួនចំនួន២–៣ជុំ។

ទិន្នន័យពី អង្គការសុខភាពពិភពលោក ណែនាំឱ្យមនុស្សពេញវ័យមានសកម្មភាពកាយសម្បទាជាប្រចាំ និងបង្កើនកម្រិតបន្តិចម្តងៗ។ សម្រាប់កីឡាករ វាមានន័យថាមិនគួរបន្ថែមចម្ងាយ ឬចំនួនស្ទួនលើស១០ភាគរយក្នុងមួយសប្តាហ៍ ប្រសិនបើរាងកាយមិនទាន់ស៊ាំ។ ការឈឺសាច់ដុំស្រាលក្រោយហាត់អាចកើតឡើង ប៉ុន្តែការឈឺចាប់ចាក់ខ្លាំង ហើម ឬឈឺមិនបាត់ក្រោយ៤៨ម៉ោង គួរបញ្ឈប់លំហាត់ និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាព។

ផែនការហាត់កាយសម្បទាដែលមានតម្លៃល្អ គួររួមមាន៖

  1. កម្តៅសាច់ដុំ១០–១៥នាទី ដោយរត់ស្រាល និងចលនាសន្លាក់។
  2. រត់ល្បឿនខ្លី៦លើក ចម្ងាយ១០–២០ម៉ែត្រ ដោយសម្រាក៤៥–៦០វិនាទី។
  3. ហាត់ប្រែទិសជុំវិញកោណ៤គ្រាប់ ចំនួន៤ជុំ។
  4. ធ្វើលំហាត់ស្ក្វ៉ាត់ លូញ និងបន្ទះទប់ខ្លួន ចំនួន២–៣ជុំ។
  5. បន្ថយល្បឿន និងលាតសន្ធឹងសាច់ដុំ១០នាទីនៅចុងវគ្គ។

ព័ត៌មានសំខាន់មួយដែលគេមិនសូវនិយាយ គឺល្បឿនមិនមានប្រយោជន៍ទេ ប្រសិនបើការប្រែទិសបន្ទាប់ពីរត់មិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ ដូច្នេះ វាស់ទាំងពេលរត់១០ម៉ែត្រ និងពេលបញ្ឈប់ ឬប្តូរទិស។ កីឡាករដែលរត់លឿនជាង០.២វិនាទី ប៉ុន្តែបាត់បាល់នៅចុងសកម្មភាព អាចមានតម្លៃទាបជាងកីឡាករដែលយឺតជាងបន្តិច ប៉ុន្តែរក្សាបាល់បាន។ នេះជាមូលហេតុដែលការហាត់ល្បឿនត្រូវភ្ជាប់ជាមួយបាល់ និងការសម្រេចចិត្ត មិនមែនប្រកួតលេខលើនាឡិកាតែប៉ុណ្ណោះ។

កំហុសទូទៅដែលគួរជៀសវាង

កំហុសធំបំផុតក្នុងការបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់ គឺចាប់ផ្តើមពីលំហាត់ពិបាកពេក ហើយមិនកត់ត្រាលទ្ធផល។ មនុស្សជាច្រើនចំណាយពេលលើការបាញ់បាល់ពីចម្ងាយ ព្រោះវាមើលទៅគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ប៉ុន្តែការបញ្ជូនខ្លី ការទទួលបាល់ និងការផ្លាស់ទី គឺកើតឡើងញឹកញាប់ជាងក្នុងការប្រកួតពិត។ វិធីវាស់តម្លៃល្អគឺសួរថា លំហាត់នេះជួយដោះស្រាយស្ថានភាពណាមួយក្នុងការប្រកួត ហើយអាចវាស់បានដោយលេខឬទេ។ បើចម្លើយមិនច្បាស់ នោះប្រហែលជាកំពុងហាត់ដើម្បីឱ្យហត់ មិនមែនហាត់ដើម្បីឱ្យល្អទេ។

គួរប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះចំណុចទាំងនេះ៖

  • កុំហាត់រាល់ថ្ងៃដោយមិនទុកថ្ងៃសម្រាក ព្រោះភាពនឿយហត់ធ្វើឱ្យបច្ចេកទេសធ្លាក់ចុះ។
  • កុំប្រើជើងតែមួយ ព្រោះគូប្រកួតនឹងអានចលនាបានងាយ។
  • កុំវាស់វឌ្ឍនភាពតាមចំនួនម៉ោងប៉ុណ្ណោះ ត្រូវវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ និងល្បឿនសម្រេចចិត្ត។
  • កុំចម្លងផែនការហាត់របស់កីឡាករអាជីពទាំងស្រុង ព្រោះកម្រិតអាយុ ការគេង និងសុខភាពខុសគ្នា។
  • កុំមើលរំលងអាហារ ទឹក និងការគេង ព្រោះសាច់ដុំមិនស្តារឡើងដោយការលើកទឹកចិត្តតែប៉ុណ្ណោះ។

សម្រាប់កីឡាករដែលមានរបួសចាស់ ការពិនិត្យពីគ្រូពេទ្យកីឡា ឬអ្នកព្យាបាលចលនា គួរធ្វើមុនបង្កើនល្បឿន។ បើមានការឈឺជង្គង់ ឬកជើងជាបន្តបន្ទាប់ ការប្តូរស្បែកជើងថ្លៃមិនមែនជាចម្លើយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ ត្រូវពិនិត្យបច្ចេកទេសរត់ ផ្ទៃទីលាន បរិមាណហាត់ និងការសម្រាកជាមុន។ គោលការណ៍របស់ សមាគមវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាអាមេរិក សង្កត់ធ្ងន់ថា “ការបង្កើនបន្ទុកគួរធ្វើជាបន្តបន្ទាប់ និងសមស្របនឹងសមត្ថភាពរបស់បុគ្គល”។ និយាយឱ្យខ្លី គឺកុំទិញដំណោះស្រាយ មុនពេលរកឃើញបញ្ហាពិត។

តើផែនការ៣០ថ្ងៃគួរត្រួតពិនិត្យដូចម្តេច?

ការត្រួតពិនិត្យ៣០ថ្ងៃគួរប្រៀបធៀបលទ្ធផលមុន និងក្រោយ ដោយប្រើសូចនាករដដែល មិនមែនពឹងលើអារម្មណ៍ថា “លេងល្អជាងមុន” ទេ។ ជ្រើសរើសសូចនាករ៣–៥ ដូចជា ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវក្នុង១០០លើក ពេលរត់១០ម៉ែត្រ ចំនួនបាល់បាត់ក្នុងការប្រកួត និងចំនួនដងដែលស្គាល់ទីតាំងមុនទទួលបាល់។ វាស់នៅថ្ងៃ១ ថ្ងៃ៧ ថ្ងៃ១៤ ថ្ងៃ២១ និងថ្ងៃ៣០ ដើម្បីឃើញទិសដៅជាក់ស្តែង។

ផែនការអាចបែងចែកដូចនេះ៖

  • ថ្ងៃទី១–៧៖ ផ្តោតលើការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន និងការប្រើជើងខ្សោយ។
  • ថ្ងៃទី៨–១៤៖ បន្ថែមការប្រែទិស រត់ល្បឿន និងការទទួលបាល់ក្រោមសម្ពាធ។
  • ថ្ងៃទី១៥–២១៖ ហាត់ល្បែងតំបន់តូច ការមើលជុំវិញ និងចលនាគ្មានបាល់។
  • ថ្ងៃទី២២–២៨៖ លេងប្រកួតពេញលក្ខខណ្ឌ ហើយកត់ត្រាកំហុសដែលកើតឡើង។
  • ថ្ងៃទី២៩–៣០៖ សាកល្បងឡើងវិញ និងកែផែនការសម្រាប់ខែបន្ទាប់។

ការវិភាគវីដេអូក៏មានតម្លៃខ្ពស់ដែរ។ ថតតែ១០–១៥នាទីពីការប្រកួត ឬលំហាត់ ហើយពិនិត្យសំណួរបី៖ តើមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់ឬទេ តើការសម្រេចចិត្តទីមួយមានហេតុផលឬទេ និងតើបានផ្លាស់ទីបន្ទាប់ពីបញ្ជូនបាល់ឬទេ។ កុំវាយតម្លៃតាមគ្រាប់បាល់ស្អាតតែប៉ុណ្ណោះ ព្រោះការរក្សាទីតាំង និងការបញ្ជូនដែលមិនបង្កើតហានិភ័យ ក៏ជាផ្នែកនៃជំនាញដែរ។ ប្រសិនបើលទ្ធផលមិនកើនក្នុង១៤ថ្ងៃ កុំបន្ថែមម៉ោងភ្លាមៗ; ដំបូងពិនិត្យថាគោលដៅច្បាស់ ឬលំហាត់មានគុណភាពឬអត់។

សៀវភៅកត់ត្រាការហាត់បាល់ទាត់ជាប់នឹងនាឡិកាកីឡា និងបាល់លើកៅអីក្បែរទីលាន

កីឡដ្ឋាន អាចជួយឱ្យអ្នកភ្ជាប់ទិន្នន័យការហាត់ជាមួយការវិភាគការប្រកួតធំៗ ដូចជា បាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦។ សូមប្រើព័ត៌មានសម្រាប់ការសិក្សា និងការកម្សាន្តដោយការទទួលខុសត្រូវ ជាពិសេសនៅពេលពាក់ព័ន្ធនឹងការទស្សន៍ទាយ ឬការភ្នាល់។ កុំប្រើប្រាក់សម្រាប់ចំណាយចាំបាច់ ហើយកំណត់កម្រិតផ្ទាល់ខ្លួនជាមុន។

ចង់បន្តការរៀនជាមួយទិន្នន័យក្រុម និងកីឡាករមែនទេ? អាចស្វែងរកការវិភាគដែលសមនឹងគោលដៅរបស់អ្នក មុនចូលមើលការប្រកួតបន្ទាប់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ការអភិវឌ្ឍបច្ចេកទេស កាយសម្បទា ការសម្រេចចិត្ត និងការយល់ដឹងអំពីការប្រកួតជាប្រព័ន្ធ។ ការហាត់ល្អគួរមានការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន ការបាញ់ ការរត់ និងលំហាត់លេងក្រោមសម្ពាធ។ ចាប់ផ្តើមពីផែនការ៥ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយវាស់លទ្ធផលនៅថ្ងៃទី១ ថ្ងៃទី១៤ និងថ្ងៃទី៣០ ដើម្បីដឹងថាអ្វីកំពុងប្រសើរឡើង។

សំណួរ៖ តើគួរហាត់បាល់ទាត់ប៉ុន្មានថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ គួរហាត់ប្រហែល៤–៥ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងទុកថ្ងៃសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់១ថ្ងៃ។ វគ្គមួយអាចមានរយៈពេល៤៥–៧៥នាទី ដោយចែកជាកម្តៅសាច់ដុំ បច្ចេកទេស កាយសម្បទា និងបន្ថយល្បឿន។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរបន្ថែមបរិមាណយឺតៗ ហើយមិនគួរបង្កើនបន្ទុកលើសប្រហែល១០ភាគរយក្នុងមួយសប្តាហ៍។

សំណួរ៖ តើហាត់ម្នាក់ឯង ឬហាត់ជាក្រុមមួយណាល្អជាង?

ចម្លើយ៖ ហាត់ម្នាក់ឯងល្អសម្រាប់កែបច្ចេកទេស ខណៈហាត់ជាក្រុមល្អសម្រាប់ការសម្រេចចិត្ត និងការយល់ដឹងក្នុងការប្រកួត។ ការហាត់ម្នាក់ឯងអាចធ្វើការបញ្ជូនជញ្ជាំង១០០លើក ឬដឹកបាល់តាមកោណបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ប៉ុន្តែគួរមានការលេងតំបន់តូច ឬប្រកួតជាក្រុមយ៉ាងហោចណាស់១–២ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីបម្លែងបច្ចេកទេសទៅជាសកម្មភាពពិត។

សំណួរ៖ តើហេតុអ្វីបានជាហាត់បាល់ច្រើន ប៉ុន្តែជំនាញមិនកើន?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុជាញឹកញាប់គឺការហាត់គ្មានគោលដៅ មិនប្រើជើងខ្សោយ និងមិនវាស់លទ្ធផល។ ប្រសិនបើធ្វើលំហាត់ដដែលដោយល្បឿនដដែល អ្នកនឹងមិនបង្កើតសម្ពាធដូចក្នុងការប្រកួតទេ។ កត់ត្រាចំនួនការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ កំហុសក្នុងការទទួលបាល់ និងពេលសម្រេចចិត្តរៀងរាល់៧ថ្ងៃ ដើម្បីកែផែនការដោយផ្អែកលើទិន្នន័យ។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗដើម្បីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់ឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់ល្អ ទីលានមានសុវត្ថិភាព និងកោណ ឬដបទឹក៦គ្រាប់ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់លំហាត់មូលដ្ឋានជាច្រើន។ នាឡិកាកីឡា ឬកម្មវិធីទូរសព្ទអាចជួយវាស់ពេល ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសការហាត់ត្រឹមត្រូវបានឡើយ។ គួរចំណាយលើសុវត្ថិភាព ស្បែកជើងសមរម្យ និងការពិនិត្យរបួស មុនទិញឧបករណ៍បន្ថែម។

សំណួរ៖ តើគួរធ្វើអ្វីនៅពេលឈឺជង្គង់ ឬកជើងក្រោយហាត់?

ចម្លើយ៖ គួរបញ្ឈប់លំហាត់ដែលបង្កឱ្យឈឺ សម្រាក និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញ ប្រសិនបើការឈឺបន្តលើស៤៨ម៉ោង ឬមានហើម។ កុំបន្តរត់ល្បឿន ឬបាញ់បាល់ដោយសង្ឃឹមថាការឈឺនឹងបាត់ដោយខ្លួនឯង។ ពិនិត្យផ្ទៃទីលាន ស្បែកជើង បច្ចេកទេសរត់ និងបរិមាណហាត់ ហើយត្រឡប់ទៅហាត់បន្តិចម្តងៗតែបន្ទាប់ពីរាងកាយមានសុវត្ថិភាព។

ការចាប់ផ្តើមដ៏ឆ្លាតវៃ គឺជ្រើសរើសជំនាញបី វាស់វានៅថ្ងៃនេះ ហើយអនុវត្តផែនការ៣០ថ្ងៃដោយមិនរំលងការសម្រាក។ ការរីកចម្រើនក្នុងបាល់ទាត់មិនកើតពីលំហាត់អស្ចារ្យមួយទេ ប៉ុន្តែកើតពីការធ្វើអ្វីត្រឹមត្រូវជាបន្តបន្ទាប់។

សូមចាប់ផ្តើមកំណត់គោលដៅរបស់អ្នក និងស្វែងយល់ពីការវិភាគបាល់ទាត់ដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់ការហាត់បន្ទាប់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

អរគុណអ្នកសម្រាប់ការអាន ។

កីឡដ្ឋាន

ការបកប្រែសេចក្តីជាប់គាំង · ក្តារពិនិត្យកម្រិតខ្ពស់

Related Articles