រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
ត្រឡប់ទៅក្តារពិនិត្យ
Featured មគ្គុទ្ទេសក្រាហ្គូសាស្ត្រ

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ ៥ បែបប្រៀបធៀប៖ កម្លាំងកើនច្បាស់

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងបំផុតគឺការរួមបញ្ចូលការរត់ចូល ការដាក់ជើងទ្រទ្រង់ ការបង្វិលត្រគាក និងការប៉ះបាល់នៅចំណុចត្រឹមត្រូវ មិនមែនប្រើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ សម្រាប់កីឡាករនៅកម្ពុជា និងអ្នកមើលការប្រកួតបាល់...

November 1, 2026
5 min read
វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ ៥ បែបប្រៀបធៀប៖ កម្លាំងកើនច្បាស់

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ ៥ បែបប្រៀបធៀប៖ កម្លាំងកើនច្បាស់

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងបំផុតគឺការរួមបញ្ចូលការរត់ចូល ការដាក់ជើងទ្រទ្រង់ ការបង្វិលត្រគាក និងការប៉ះបាល់នៅចំណុចត្រឹមត្រូវ មិនមែនប្រើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ សម្រាប់កីឡាករនៅកម្ពុជា និងអ្នកមើលការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ តិចនិកបាញ់ដោយខ្សែបាល់កណ្ដាលជើងគឺជាជម្រើសល្អបំផុតសម្រាប់បង្កើនល្បឿនបាល់ ខណៈការស៊ុតដោយខាងក្នុងជើងសមស្របសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ។ ការស្រាវជ្រាវផ្នែកជីវមេកានិចបង្ហាញថា ល្បឿនបាល់ពឹងផ្អែកលើល្បឿនជើងមុនប៉ះបាល់ មុំកជើង និងការបញ្ជូនកម្លាំងពីត្រគាកទៅជង្គង់។ ការហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយមួយដងមាន ២០–៣០ នាទី អាចបង្កើតទម្លាប់បានល្អជាងការស៊ុតខ្លាំងៗមួយថ្ងៃហើយសម្រាកយូរ។ ចាប់ផ្ដើមពីបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់មកទើបបន្ថែមកម្លាំង និងល្បឿន។

វិធីស៊ុតកំពូល ៥ បែបមើលភ្លាម

ការប្រៀបធៀបខាងក្រោមផ្តោតលើកម្លាំង ភាពត្រឹមត្រូវ ភាពងាយស្រួលក្នុងការរៀន និងភាពមានប្រយោជន៍នៅពេលប្រកួត។ មិនមានបច្ចេកទេសណាមួយឈ្នះគ្រប់ស្ថានការណ៍ទេ ហើយអ្នកដែលចង់ស៊ុតដូចកីឡាករ គួរជ្រើសបច្ចេកទេសតាមចម្ងាយ ទីតាំងអ្នកចាំទី និងជើងដែលខ្លួនស្ទាត់។ និយាយឲ្យត្រង់ ការទាត់ខ្លាំងប៉ុន្តែបាល់ហោះចេញក្រៅ គឺគ្រាន់តែជាការបង្ហាញសាច់ដុំថ្លៃៗប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជាគ្រាប់បាល់ល្អឡើយ។

  1. ស៊ុតដោយខ្សែបាល់កណ្ដាលជើង — ល្អបំផុតសម្រាប់ល្បឿន និងការបាញ់ពីចម្ងាយ។
  2. ស៊ុតដោយខាងក្នុងជើង — ល្អបំផុតសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ និងការបញ្ចប់ឱកាសជិតទី។
  3. ស៊ុតបង្វិលដោយខាងក្នុងជើង — ល្អសម្រាប់បាល់កោងជុំវិញខ្សែការពារ។
  4. ស៊ុតដោយខាងក្រៅជើង — សមស្របសម្រាប់ប្ដូរទិសបាល់ភ្លាមៗ និងបោកអ្នកចាំទី។
  5. ស៊ុតបាល់ហោះ ឬបាល់កាត់ — មានប្រយោជន៍នៅពេលអ្នកចាំទីចេញឆ្ងាយពីទី។

បើចង់ស្វែងយល់ពីការអានទម្រង់ក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករមុនប្រកួត សូមមើលមាតិកាពី យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ និងការវិភាគការប្រកួត នៅ កីឡដ្ឋាន។

កីឡាករបាល់ទាត់កំពុងបាញ់បាល់ពីក្រៅតំបន់ពិន័យលើទីលានស្មៅក្រោមពន្លឺថ្ងៃ

ចង់ចាប់ផ្ដើមរៀនពីគន្លឹះសំខាន់ៗឥឡូវនេះមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

លេខ ១៖ ស៊ុតដោយខ្សែបាល់កណ្ដាលជើង ល្អបំផុតសរុប

ស៊ុតដោយខ្សែបាល់កណ្ដាលជើងគឺជាជម្រើសល្អបំផុតសម្រាប់អ្នកដែលចង់បង្កើនល្បឿនបាល់ ព្រោះផ្ទៃជើងរឹង និងការប៉ះបាល់នៅកណ្ដាលធ្វើឲ្យកម្លាំងបញ្ជូនបានត្រង់។ វាសមស្របសម្រាប់ការស៊ុតពីចម្ងាយប្រហែល ១៦–២៥ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែត្រូវការគ្រប់គ្រងតុល្យភាព និងមុំរាងកាយ។ បើរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយច្រើន បាល់នឹងហោះខ្ពស់ជាងគោលដៅ។

ដំបូង រត់ចូលក្នុងមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ ដើម្បីឲ្យត្រគាកអាចបង្វិលបានពេញលេញ។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅជាប់បាល់ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ដោយម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ។ បន្ទាប់មកចាក់កជើងរឹង ប៉ះបាល់នៅចំណុចកណ្ដាលខាងក្រោយ ហើយបន្តជើងទៅមុខ ប៉ុន្តែកុំឲ្យខ្លួនបាត់តុល្យភាព។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិបានពន្យល់ក្នុង ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ FIFA ថា ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងស្ថានភាពប្រកួតមានសារៈសំខាន់ដូចបច្ចេកទេសប៉ះបាល់។ នេះជាចំណុចដែលអ្នកស៊ុតកម្លាំងច្រើនតែងមើលរំលង។

របៀបហាត់ឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព

  • ដាក់បាល់ឈប់ ១០ គ្រាប់នៅចម្ងាយ ១២ ម៉ែត្រ ហាត់គោលដៅមុនហាត់កម្លាំង។
  • បង្កើនចម្ងាយទៅ ១៨ ម៉ែត្រ បន្ទាប់ពីអាចបាញ់ចូលតំបន់គោលដៅបានយ៉ាងហោចណាស់ ៧ ក្នុង ១០ គ្រាប់។
  • ហាត់ជើងខ្សោយ ៣០% នៃចំនួនស៊ុត ដើម្បីកុំឲ្យគូប្រកួតអានទិសបានងាយ។
  • សម្រាក ៦០–៩០ វិនាទីរៀងរាល់សំណុំ ដើម្បីរក្សាទម្រង់បច្ចេកទេស។

ចំណុចជាក់ស្តែងមួយដែលអត្ថបទទូទៅមិនសូវប្រាប់គឺ កម្លាំងបាល់អាចធ្លាក់ចុះនៅពេលអ្នកបាញ់ជាប់ៗគ្នា ដោយសារការអស់កម្លាំងត្រគាក និងសាច់ដុំខាងក្រោយភ្លៅ។ ដូច្នេះ ការហាត់ ៥ សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ៦ គ្រាប់ មានគុណភាពល្អជាងការស៊ុត ៥០ គ្រាប់ដោយគ្មានការគ្រប់គ្រង។ ទិន្នន័យពី សមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអន្តរជាតិ ក៏គាំទ្រគោលការណ៍បង្កើនបន្ទុកបន្តិចម្ដងៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស។ តើចំណុចសំខាន់មិនមែនជាការធ្វើឲ្យខ្លាំងបំផុតទេ ប៉ុន្តែធ្វើឲ្យខ្លាំងបានរាល់ពេលឬ?

លេខ ២៖ ស៊ុតដោយខាងក្នុងជើង ល្អបំផុតសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ

ស៊ុតដោយខាងក្នុងជើងសមស្របបំផុតសម្រាប់ការបញ្ចប់នៅចម្ងាយជិត និងការបញ្ជូនបាល់ចូលជ្រុងទី ព្រោះផ្ទៃប៉ះបាល់ធំជាងខ្សែបាល់កណ្ដាលជើង។ វាផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ជាង ប៉ុន្តែល្បឿនបាល់ជាទូទៅទាបជាងការស៊ុតដោយខ្សែបាល់កណ្ដាលជើង។ បច្ចេកទេសនេះមានតម្លៃខ្លាំងនៅក្នុងតំបន់ពិន័យ ពេលអ្នកមានពេលសម្រេចចិត្តតិចជាង ២ វិនាទី។

សម្រាប់ទម្រង់ត្រឹមត្រូវ បើកត្រគាកបន្តិច បង្វិលម្រាមជើងចេញក្រៅ និងរក្សាកជើងរឹង។ ប៉ះផ្នែកកណ្ដាលនៃបាល់ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់ទៅត្រង់ ឬប៉ះខាងក្រោមបន្តិច ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់លើកឡើង។ កុំបើកស្មាឆាប់ពេក ព្រោះវាធ្វើឲ្យបាល់ផ្លាតទៅខាងក្រៅ។ អ្នកគួរមើលគោលដៅមុន ហើយមើលបាល់នៅពេលជើងចាប់ផ្ដើមប៉ះ ដើម្បីរក្សាការគ្រប់គ្រង។

ការបែងចែកគោលដៅអាចធ្វើជាបីតំបន់៖ ជ្រុងជិត ជ្រុងឆ្ងាយ និងកណ្ដាលខាងក្រោម។ ហាត់ ៣ សំណុំ ក្នុងមួយសំណុំ ៨ គ្រាប់ ដោយប្ដូរតំបន់គោលដៅរៀងរាល់សំណុំ។ ប្រសិនបើអ្នកចូលបានត្រឹមត្រូវ ៧៥% ប៉ុន្តែបាល់មិនខ្លាំង គួរបន្ថែមការហាត់កម្លាំងស្នូល និងត្រគាក មិនមែនប្ដូរទៅស៊ុតខ្លាំងដោយបាត់ភាពត្រឹមត្រូវទេ។ អ្នកអាចភ្ជាប់ការហាត់នេះជាមួយ វិធីហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្ដើម ដើម្បីរៀបចំកាលវិភាគមានលំដាប់។

កីឡាករវ័យក្មេងហាត់ស៊ុតបាល់ដោយខាងក្នុងជើងទៅជ្រុងទីលើទីលានសាលារៀន

សម្រាប់អ្នកចង់ស្គាល់ការវិភាគកីឡាករដែលមានសមត្ថភាពបញ្ចប់ល្អ សូមចូលមើលព័ត៌មានបន្ថែមពី កីឡដ្ឋាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

លេខ ៣៖ ស៊ុតបង្វិល ល្អបំផុតសម្រាប់បាល់កោង

ស៊ុតបង្វិលដោយខាងក្នុងជើងគឺជាជម្រើសល្អបំផុតនៅពេលមានខ្សែការពាររារាំងផ្លូវត្រង់ ឬអ្នកចង់បញ្ជូនបាល់ទៅជ្រុងឆ្ងាយ។ វាមិនផ្តល់ល្បឿនដូចការស៊ុតកណ្ដាលជើងទេ ប៉ុន្តែការបង្វិលធ្វើឲ្យទិសបាល់ពិបាកអាន។ បច្ចេកទេសនេះត្រូវការការគ្រប់គ្រងមុំប៉ះបាល់ និងការបន្តជើងទៅទិសផ្ទុយពីខ្សែបាល់ដែលចង់ឲ្យបាល់កោង។

រត់ចូលពីជ្រុងបន្តិច ដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅខាងបាល់ ហើយប៉ះផ្នែកខាងក្រៅនៃកណ្ដាលបាល់ដោយខាងក្នុងជើង។ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់កោងទៅខាងស្ដាំ ត្រូវប៉ះផ្នែកខាងឆ្វេងរបស់បាល់ ហើយបន្តជើងឆ្លងកាត់រាងកាយ។ ការប្រើកម្លាំងខ្លាំងពេកធ្វើឲ្យបាល់បង្វិលតិច និងហោះចេញក្រៅ ដូច្នេះចាប់ផ្ដើមពីចម្ងាយ ១០–១២ ម៉ែត្រ មុននឹងបង្កើនទៅ ១៨ ម៉ែត្រ។

ចំណុចដែលមានប្រយោជន៍ជាងគន្លឹះទូទៅគឺការប្រៀបធៀបបាល់ថ្មី និងបាល់សើម។ បាល់សើមមានទម្ងន់កើន និងអាចធ្វើឲ្យល្បឿនជើងថយចុះ ដូច្នេះត្រូវកាត់បន្ថយកម្លាំងប្រហែល ១០–១៥% ហើយផ្តោតលើចំណុចប៉ះ។ ស្បែកជើងក៏មានឥទ្ធិពលដែរ៖ ស្បែកជើងបាល់ទាត់ដែលសមនឹងស្មៅសិប្បនិម្មិត មិនគួរប្រើលើដីរឹងទេ ព្រោះបង្កើនសម្ពាធលើកជើង និងជង្គង់។ អ្នកអាចអាន របៀបជ្រើសស្បែកជើងបាល់ទាត់តាមទីលាន មុនចាប់ផ្ដើមហាត់ធ្ងន់។

វិធីបែងចែកការហាត់តាមគោលដៅ

  1. ហាត់បាល់កោងជុំវិញកោណ ៣ ដើម ចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ។
  2. បន្ថែមអ្នកការពារសកម្មម្នាក់ បន្ទាប់ពីអាចបញ្ជូនបាល់កោងបាន ៦ ក្នុង ១០ ដង។
  3. ហាត់ស៊ុតក្រោយរត់ ៥–៧ ម៉ែត្រ ដើម្បីធ្វើឲ្យស្ថានភាពស្រដៀងការប្រកួត។
  4. ថតវីដេអូពីចំហៀង ដើម្បីពិនិត្យមុំរត់ចូល ការដាក់ជើង និងការបន្តជើង។

បាល់ទាត់កំពុងកោងជុំវិញជញ្ជាំងការពារទៅកាន់ជ្រុងទីក្នុងការហាត់ពេលល្ងាច

តើវិធីទាំងនេះត្រូវបានវាយតម្លៃដូចម្ដេច?

វិធីស៊ុតទាំង ៥ ត្រូវបានវាយតម្លៃតាមល្បឿនបាល់ ៣៥% ភាពត្រឹមត្រូវ ៣០% ភាពងាយស្រួលក្នុងការរៀន ២០% និងប្រយោជន៍នៅពេលប្រកួត ១៥%។ ការកំណត់ទម្ងន់បែបនេះបង្ហាញថា ស៊ុតខ្លាំងមិនអាចឈ្នះដោយស្វ័យប្រវត្តិឡើយ ព្រោះគ្រាប់បាល់ត្រូវការទិសដៅ និងការសម្រេចចិត្ត។ កីឡាករដែលស៊ុតបាន ៩០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង ប៉ុន្តែបាល់ចូលគោលដៅតែ ៣ ក្នុង ១០ ដង ប្រហែលជាមានប្រយោជន៍តិចជាងកីឡាករដែលស៊ុត ៧៥ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង ប៉ុន្តែដាក់បាន ៧ ក្នុង ១០ ដង។

កត្តារាងកាយក៏ត្រូវចូលក្នុងការវាយតម្លៃដែរ។ កម្លាំងស្នូលពីពោះ និងខ្នងជួយរក្សាតុល្យភាព ខណៈសាច់ដុំគូទ និងខាងក្រោយភ្លៅជួយបង្កើតកម្លាំងបង្វិល។ ការហាត់ដូចជា អង្គុយចុះ ៣ សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ៨–១២ ដង ការលោតប្រអប់ ៣ សំណុំ ៦ ដង និងការទប់ខ្លួន ៣០–៤៥ វិនាទី អាចជួយបាន ប៉ុន្តែត្រូវកក់កម្ដៅយ៉ាងហោចណាស់ ៨–១០ នាទី។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី ផ្តោតលើការរៀបចំកាយ និងការពាររបួសក្នុងកម្មវិធីអភិវឌ្ឍកីឡាករ។ តើការហាត់ដោយគ្មានផែនការមានតម្លៃអ្វី បើវាធ្វើឲ្យអ្នកអវត្តមានពីទីលានពីរសប្ដាហ៍?

សម្រាប់ការតាមដានលទ្ធផល សូមកត់ត្រាចំនួនស៊ុត ចម្ងាយ គោលដៅ និងភាគរយបាល់ចូលតំបន់ដែលបានកំណត់។ កុំកត់តែគ្រាប់បាល់ចូល ព្រោះការស៊ុតដែលអ្នកចាំទីត្រូវលោតសង្គ្រោះក៏បង្ហាញគុណភាពដែរ។ វិធីនេះអាចជួយឲ្យអ្នកដឹងថា តើបញ្ហាស្ថិតនៅការដាក់ជើង កម្លាំង ឬការសម្រេចចិត្ត។ កីឡដ្ឋានអាចជួយផ្តល់មាតិកាស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគប្រកួតសម្រាប់អ្នកដែលចង់យល់ពីប្រសិទ្ធភាពពិតប្រាកដ មិនមែនគ្រាន់តែសម្លឹងមើលឈ្មោះល្បីទេ។

តើគួរជ្រើសវិធីណាសម្រាប់ខ្លួនអ្នក?

ជ្រើសវិធីស៊ុតតាមស្ថានភាព និងគោលដៅរបស់អ្នក៖ ស៊ុតកណ្ដាលជើងសម្រាប់ចម្ងាយ និងកម្លាំង ខាងក្នុងជើងសម្រាប់ការបញ្ចប់ច្បាស់ បង្វិលសម្រាប់គេចខ្សែការពារ ខាងក្រៅជើងសម្រាប់ប្ដូរទិស និងបាល់ហោះសម្រាប់អ្នកចាំទីដែលចេញពីទី។ អ្នកថ្មីគួរចាប់ផ្ដើមពីខាងក្នុងជើង និងកណ្ដាលជើង មុននឹងរៀនបាល់កោង ឬបាល់ហោះ។ អ្នកដែលលេងខ្សែប្រយុទ្ធគួរផ្តោតលើការស៊ុតក្នុង ១–២ ប៉ះ ខណៈខ្សែបម្រើគួរហាត់ការស៊ុតពី ១៨–២៥ ម៉ែត្រ។

ផែនការហាត់ ៤ សប្ដាហ៍អាចរៀបចំដូចនេះ៖

  • សប្ដាហ៍ទី១: កែការដាក់ជើង និងការប៉ះបាល់ ៣០ គ្រាប់ក្នុងមួយដង។
  • សប្ដាហ៍ទី២: បន្ថែមការរត់ចូល និងស៊ុតដោយជើងខ្សោយ ៣០%។
  • សប្ដាហ៍ទី៣: បញ្ចូលការស៊ុតក្រោយទទួលបាល់ និងមានអ្នកការពារ។
  • សប្ដាហ៍ទី៤: វាស់ល្បឿន ភាពត្រឹមត្រូវ និងសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។

បើមានការឈឺចាប់មុតនៅកជើង ជង្គង់ ឬខាងក្រោយភ្លៅ ត្រូវបញ្ឈប់ការហាត់ ហើយពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។ កុំច្រឡំរវាងការឈឺសាច់ដុំធម្មតា និងរបួសសរសៃ ព្រោះការបង្ខំខ្លួនបន្តអាចធ្វើឲ្យពេលសម្រាកកាន់តែយូរ។ សម្រាប់ការព្យាករណ៍ប្រកួត និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម សូមពិនិត្យ ការវិភាគ World Cup ២០២៦ ហើយប្រើទិន្នន័យជាជំនួយ មិនមែនជាការធានាលទ្ធផលឡើយ។

ដល់ពេលបង្រួមចំណុចសំខាន់ៗហើយឬនៅ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្ដេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ប្រើបច្ចេកទេសដាក់ជើង រាងកាយ និងកម្លាំងបង្វិល ដើម្បីបង្កើនល្បឿនបាល់ដោយនៅតែរក្សាភាពត្រឹមត្រូវ។ ការស៊ុតខ្លាំងមិនមែនវាស់តែល្បឿនបាល់ទេ ប៉ុន្តែរួមមានទិសដៅ កម្ពស់ និងពេលវេលាបញ្ចេញបាល់។ អ្នកគួរចាប់ផ្ដើមពីចម្ងាយ ១០–១២ ម៉ែត្រ ហើយបង្កើនចម្ងាយតែពេលការប៉ះបាល់មានស្ថិរភាព។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់យ៉ាងដូចម្ដេចដើម្បីស៊ុតបានខ្លាំងជាងមុន?

ចម្លើយ៖ ហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយមួយដងមាន ២០–៣០ នាទី និងចាប់ផ្ដើមពីភាពត្រឹមត្រូវមុនកម្លាំង។ រៀបចំ ៥ សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ៦–១០ គ្រាប់ ហើយសម្រាក ៦០–៩០ វិនាទី ដើម្បីកុំឲ្យទម្រង់ខូច។ បន្ថែមការហាត់សាច់ដុំស្នូល ត្រគាក និងជើងពីរដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយបង្កើនបន្ទុកបន្តិចម្ដងៗ។

សំណួរ៖ តើស៊ុតដោយខ្សែបាល់កណ្ដាលជើង និងខាងក្នុងជើងខុសគ្នាដូចម្ដេច?

ចម្លើយ៖ ខ្សែបាល់កណ្ដាលជើងផ្តល់ល្បឿនខ្ពស់សម្រាប់ការស៊ុតពីចម្ងាយ ខណៈខាងក្នុងជើងផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់សម្រាប់ការបញ្ចប់ជិតទី។ ផ្ទៃប៉ះរបស់ខាងក្នុងជើងធំជាង ដូច្នេះអ្នកថ្មីរៀនបានងាយជាង។ ប្រសិនបើមានពេលតិចនៅក្នុងតំបន់ពិន័យ សូមជ្រើសខាងក្នុងជើង; ប្រសិនបើនៅក្រៅតំបន់ពិន័យ សូមប្រើកណ្ដាលជើង។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីស៊ុតខ្លាំងហើយបាល់តែងហោះខ្ពស់?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ ឬជើងទ្រទ្រង់ដាក់ឆ្ងាយពីបាល់ពេក។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ចម្ងាយប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយផ្អៀងទ្រូងទៅមុខបន្តិចពេលប៉ះបាល់។ ប្រសិនបើបាល់នៅតែហោះខ្ពស់ សូមពិនិត្យថាតើអ្នកប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេកឬអត់។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗដើម្បីស៊ុតបាល់បានខ្លាំងឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបច្ចេកទេស ការហាត់ទៀងទាត់ និងស្បែកជើងសមនឹងទីលានមានសារៈសំខាន់ជាងតម្លៃឧបករណ៍។ ស្បែកជើងដែលសមនឹងជើង និងផ្ទៃទីលានអាចចំណាយតិចជាងម៉ូដែលកំពូល ប៉ុន្តែផ្តល់ការគាំទ្រល្អជាងស្បែកជើងថ្លៃដែលមិនសម។ មុនទិញ សូមពិនិត្យប្រភេទទីលាន ទំហំជើង និងគោលការណ៍ប្ដូរទំនិញ។

សំណួរ៖ តើគួរធ្វើអ្វីពេលស៊ុតហើយឈឺកជើង ឬជង្គង់?

ចម្លើយ៖ ត្រូវបញ្ឈប់ការហាត់ភ្លាម ប្រើការសម្រាក និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញ ប្រសិនបើឈឺខ្លាំង ឬហើម។ ការឈឺបន្តបន្ទាប់លើស ៤៨ ម៉ោង មិនគួរមើលរំលង ហើយកុំត្រឡប់ទៅស៊ុតខ្លាំងរហូតដល់អាចដើរ រត់ និងបត់ជង្គង់ដោយគ្មានការឈឺ។ កក់កម្ដៅ ៨–១០ នាទី និងបង្កើនចំនួនស៊ុតយឺតៗអាចជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យនៅពេលក្រោយ។

សំណួរ៖ តើការអានស្ថិតិមានប្រយោជន៍ដល់ការហាត់ស៊ុតដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ មានប្រយោជន៍ ព្រោះស្ថិតិជួយបំបែកបញ្ហារវាងកម្លាំង ភាពត្រឹមត្រូវ និងការសម្រេចចិត្ត។ កត់ត្រាចំនួនស៊ុតចូលគោលដៅ ១០ គ្រាប់ ចម្ងាយ និងជើងដែលប្រើ នឹងបង្ហាញការរីកចម្រើនច្បាស់ជាងការវាយតម្លៃតាមអារម្មណ៍។ ប្រើព័ត៌មានពី កីឡដ្ឋាន និងប្រភពផ្លូវការរបស់ FIFA ដើម្បីយល់ពីទម្រង់កីឡាករ ប៉ុន្តែកុំចាត់ទុកស្ថិតិជាការធានាលទ្ធផលប្រកួត។

សរុបចុងក្រោយ៖ ចាប់ផ្ដើមពីការដាក់ជើង និងភាពត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់មកបន្ថែមល្បឿន កម្លាំង និងស្ថានភាពសម្ពាធ។ វិធីល្អបំផុតមិនមែនជាវិធីដែលធ្វើឲ្យបាល់លឿនបំផុតគ្រប់ពេលទេ ប៉ុន្តែជាវិធីដែលធ្វើឲ្យអ្នកបាញ់ចំគោលដៅ នៅពេលឱកាសមានតម្លៃបំផុត។

សូមបន្តអានការវិភាគបាល់ទាត់ និងព័ត៌មាន World Cup ពី កីឡដ្ឋាន ដើម្បីរៀបចំការយល់ដឹងរបស់អ្នកឲ្យកាន់តែច្បាស់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

អរគុណអ្នកសម្រាប់ការអាន ។

កីឡដ្ឋាន

ការបកប្រែសេចក្តីជាប់គាំង · ក្តារពិនិត្យកម្រិតខ្ពស់

Related Articles